photo anigif_zps5ee66bbe.gif
I wonder why they’re afraid to use my desktop.

I wonder why they’re afraid to use my desktop.

oni-girii:

transparent touka for your blog

oni-girii:

transparent touka for your blog

Me: OMFG RUN FUCKING FASTER KANEKI aksjdhaksjhdaks

Me: OMFG RUN FUCKING FASTER KANEKI aksjdhaksjhdaks

(Source: secretotaku)

OMG ♥

OMG ♥

Hindi ko maintindihan tong nararamdaman ko. Hindi ko alam kung namiss ko lang siya o masmalalim pa tong nararamdaman ko. Ayoko. Wag sana. Masayang masaya ako nung nakita ko siya ulit. Sobrang close kase kami nun. Kaasaran ko yun lagi dati. Matagal ko na siyang kaibigan. Meron ngang pagkakataon na nagka-issue kami pero hindi namin tinototoo. Kahit alam naming pareho na nung mga panahon nayun ay merong “something”. Buti na nga lang hindi niya tinuloy. Buti nalang yung panahon na yun malapit na kami magkahiwalay. Pagkatapos nun hindi ko na siya nakita. Kaya napakasaya ko ngayon kasi nakita ko na siya ulit. Nakasama magdamag at nakatawanan. Ayoko na umuwi nun. Talagang namiss ko siya. Yung kakulitan niya. Ganun na ganun padin siya. Sana palagi ko nalang ulit siya nakakasama. Gusto ko siya kakwentuhan, kakulitan, kaharutan at kalaro. Galit ako sakanya dati, kasi salbahe siya. Madami siyang kasalanan. Madami na siyang nasaktan. Ang nakakaasar pa sakanya eh kahit ganun siya palagi padin siyang nakangiti at nakatawa. Parang walang problema. Sana naging masayahin din ako katulad niya. Buti nalang naging magkaibigan kami.. at hanggang ngayon ganun padin kami. Minsan, mas okay talagang ‘magkaibigan’ lang. :)

Ayoko ng pinapakeelamanan ako.

Nabulol ako sa word nayun. lol.

Kahit sa mga simpleng bagay lang.. ayoko talagang may umeeksena sa mga gagawin ko. Lalo na yung mga alam ko naman na ang gagawin ko pero nangengeelam padin sila. Kasi ang feeling ko nun wala silang tiwala sakin na alam ko na talaga ang gagawin eh. Kaya ko naman kasi e.

Like bakit pa sakin binigay tong buhay nato kung papakeelamanan lang din ng iba. Buhay nyoto?

Iniisip siguro nila na hindi naman talaga ako independeng tao.. na nagmamagaling lang ako. Pero try nyo kayang maniwala sakin.. konting kalayaan lang. space. wall. privacy. opportunity na matupad ko mga simpleng desisyon ko sa buhay.

Btw. My family isn’t included sa mga “nangingielam sakin” kase natural lang sa mga magulang ko na pakielamanan ako at sila lang may karapatang husgahan at itama ang mga desisyon ko. Wag lang yung tipong may edad nako pero nakatali padin ako sakanila no. hue.

Gusto kong magdrawing ng magdrawing.. yung tipong balang araw magkakaron ako ng sarili kong art gallery museum (something like that) sa sobrang galing at dami kong artworks.. pero ang nasa isip ko.. “Impossible”. Gusto kong kumanta.. sa bawat stage na pwede kong tapakan at maharap ang napakaraming tao na handang makinig.. kaso sabi ng isip ko.. “Wag kang assuming, hanggang banyo ka lang”

Pero sa puso ko.. gustong gusto ko talaga..

ikanga nila, kung gusto mo talaga, may paraan para makuha ito. That’s our main goal.. to catch our dreams. To make our dreams turn into reality. Might be almost impossible.. but to be proven that it isn’t.. you have to believe that you can achieve anything.

Pero it isn’t that simple.. lalo na sa buhay ko, andaming edges, zigzags, puzzles, secret codes at locked doors.. hindi ako mayaman, hindi ako ganun katalented, hindi ako maganda. Pero hindi dapat makahadlang yun sa mga pangarap ko. Sapat na yung naniniwala ako at nagtitiwala ako sa sarili ko na mapapatunayan kong someday, I’ll be the happiest girl with the happiest life on Earth. XD

(Source: emotionxlshawty, via msbiancake)

TOKYO GHOUL
my most fave anime this season :D
Tho it’s too much gore, the story is interesting :)

TOKYO GHOUL

my most fave anime this season :D

Tho it’s too much gore, the story is interesting :)